In de stamboom staan bijzondere mensen.
Bij een site van de NVGT vond ik dit artikel van 2011
Op 5 december 2010 overleed te Bosch en Duin dr. Herman Joseph (‘Jo’) Gelissen op de leeftijd van 94 jaar. Hij werd op 24 augustus 1916 geboren te Echt (Limburg). In Utrecht studeerde hij medicijnen, waarna hij in 1943 zijn opleiding begon bij de chirurg dr. E.J.H. Hustinx in het voormalige St. Joseph Ziekenhuis te Heerlen. Hier verbleef hij tot 1945, toen hij opgeroepen werd voor militaire dienst, die hij doorbracht bij het Korps Mariniers, voornamelijk in het voormalige Nederlands-Indië.
Na zijn demobilisatie zette Gelissen de opleiding voort bij dr. M.C.A. Klinkenbergh in het St. Antonius Ziekenhuis te Utrecht. In 1950 volgde inschrijving in het specialistenregister. In 1952 verhuisde hij naar het Academisch Ziekenhuis te Leiden om zich onder leiding van zijn vroegere Heerlense mede-assistent, maar inmiddels tot hoogleraar Thoraxchirurgie benoemde Gerard Brom verder te bekwamen. Hier schreef hij zijn proefschrift ‘Coarctation de l'aorte. Généralités et résultats de 258 opérations’, waarop hij op 2 juli 1959 promoveerde. In 1958 keerde hij als staflid terug naar het St. Antonius Ziekenhuis. Hier ging hij zich in toenemende mate bezighouden met de longchirurgie en werd hij de chirurgische spil in het longteam als opvolger van Klinkenbergh. In die hoedanigheid waren velen langere of kortere tijd bij hem in de leer. Van 1974 tot 1979 was hij opleider voor de heelkunde, toen zijn associé Sander Schaepkens van Riempst, tevens een oude vriend uit de Heerlense periode, het opleiderschap heelkunde verruilde voor dat van het toen net zelfstandig geworden specialisme cardiopulmonale chirurgie. Ook na deze periode bleef Gelissen altijd zeer betrokken bij het reilen en zeilen van de heelkunde. Tot zeer recent bezocht hij de reünies en feestelijke bijeenkomsten en hij bleef goed op de hoogte van hoe het zijn oud-assistenten verging.
Op 26 november 1982 nam Gelissen afscheid met onder andere een symposium met een wetenschappelijke cocktail van thoraxchirurgische problemen, met als sprekers longartsen, thoraxchirurgen en algemeen chirurgen, die hij in al die jaren aan zich verplicht had. Vanwege zijn verdiensten voor de longchirugie werd hij in 1984 benoemd tot erelid van de Vereniging van Artsen voor Longziekten en Tuberculose. Na zijn pensionering reisde hij veel, werkte in zijn tuin en speelde tot voor een jaar nog golf.
Gelissen trad niet gauw op de voorgrond. Maar wie met hem in aanraking kwam, raakte al spoedig onder indruk van zijn charme, warme belangstelling en luisterend oor. Zijn patiënten begeleidde hij op voorbeeldige wijze en het is niet verwonderlijk dat zij hem op handen droegen. En dat is wellicht het grootste compliment dat men een arts kan geven en ook zo was hij velen tot voorbeeld. Wij wensen Jeanne, kinderen en kleinkinderen alle sterkte toe om dit verlies te dragen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten